Nasza grupa w drodze do Chaty pod Soliskiem

Dwie tatrzańskie doliny na Słowacji: Furkotna i Młynicka. Pomiędzy nimi granitowy grzebień Soliska, przez który przechodzi wąska przełączka dostępna dla turystów nazwana Bystrą Ławką. To główny cel naszej wycieczki w pierwszy dzień szkolnych wakacji. Aura w sam raz na to, aby wybrać się nad wodę, więc przybywamy nad Szczyrbskie Jezioro. Nie dla nas jednak tego dnia wodna kąpiel, co najwyżej orzeźwiający prysznic z potoków: Furkotnego albo Młynicy. Za to nie możemy narzekać na brak kąpieli słonecznej, szczególnie przy podejściu do Chaty pod Soliskiem.

Część z nas tutaj zostaje na dłuższy postój, aby następnie wspiąć się na Skrajne Solisko, podziwiając z perspektywy ponad 2000 m n.p.m. Grań Baszt z jednej strony grzbietu oraz Dolinę Młynicką z wodospadem Skok, zaś zza Doliny Furkotnej pochyloną sylwetkę Krywania. Czytaj dalej →

Początek w Nydku

Velká Čantoryje, Velký Sošov, Velký Stožek to czeskie nazwy granicznych szczytów, które w pogodną, majową niedzielę 2026 r. obejrzeliśmy z czeskiej perspektywy. Rankiem dotarliśmy na Zaolzie do miejscowości o dwujęzycznej nazwie cz. Nýdek pol. Nydek, co oznacza, że polska mniejszość ma znaczący udział w strukturze narodowościowej mieszkańców wioski.

Wędrówka na Czantorię wiodła nas Ścieżką Rycerską, której nazwa nawiązuje do legendy o rycerzach drzemiących we wnętrzu góry, gotowych do obrony okolicznych ziem w wypadku zagrożenia (jako żywo przypomina to tatrzańską legendę o śpiących rycerzach spod Giewontu). Podczas gdy czantoryjscy rycerze słodko spali, szybko wdrapaliśmy się do leśnego kościoła na Zakamieniu, gdzie w czasach kontrreformacji spotykali się potajemnie ewangelicy na wspólnej modlitwie. Czytaj dalej →

Nasza grupa na tle Królowej Beskidów

Niedzielna wycieczka z dnia 26 kwietnia 2026 roku prowadziła przez obszar Beskidu Żywieckiego. Rozpoczęła się wędrówką pośród świerków i buków na Halę Śmietanową, która stała się dla nas dobrym punktem widokowym na Tatry Zachodnie oraz Wysokie. Najbardziej widocznymi szczytami były Starorobociański Wierch, Rohacze i Wołowiec.

Podczas podejścia na Przełęcz Krowiarki spotkaliśmy pierwsze zbiorowiska jaskrów, a naszym oczom ukazały się również wyczekiwane krokusy. Przełęcz Krowiarki stała się miejscem odpoczynku i wytchnienia oraz okazją do wspomnienia jej funkcji komunikacyjnej w dawnych czasach, kiedy była jednym z głównych szlaków dla kupców, pasterzy oraz lokalnej społeczności. Do dziś funkcja komunikacyjna przełęczy jest widoczna — przebiega tędy droga oraz szlaki turystyczne, które nawiązują do dawnych tras wykorzystywanych przez człowieka. Czytaj dalej →